Oktay’ın ayakları yaşına göre fazla büyüktü. Bu durum, hem onu çok üzüyor hem de arkadaşlarının alaylarına hedef  oluyordu. Yine bir gün okuldan eve çok üzgün geldi ve annesine yakındı :

- Bıktım artık anneciğim ! Gerçekten bıktım ! Herkes benim ayaklarıma gülüyor.

- Aldırma güzel oğlum,dedi annesin . Senin ayakların çok büyük değiller.

Oktay biraz rahatlamıştı :.Annesi devam etti :

- Yalnız yemeğe gelmeden önce ayakkabılarını garajda çıkarmayı unutma !